‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เขามาทำบ้าอะไรที่นี่
‎(งานเลี้ยงจบการศึกษา)
‎ใช่สิ เบอร์ส่วนตัว
‎จะไปตายที่ไหนก็ไปเลย
‎ฉันมีโปรโทรศัพท์ดีๆ แล้ว
‎เรเบ
‎อะไร
‎เธอขายยาที่โรงเรียนจริงเหรอ
‎จริงหรือเปล่า วาเลริโอ
‎เธอสองคน
‎เข้ามาได้
‎- อรุณสวัสดิ์ อซูซีน่า ‎- อรุณสวัสดิ์ เบกอนย่า
‎ฉันอยากคุยด้วย มีเวลาสักครู่มั้ย
‎ฉันกำลังจัดการปัญหาสำคัญ
‎คงไม่ได้สำคัญไปกว่าปัญหาของฉัน
‎ฉันต้องคุยกับสองคนนี้...
‎ฉันข้ามหัวคุณไปคุยกับกรรมการโรงเรียนได้นะ
‎แค่มาเจอคุณก่อนตามมารยาท
‎สักครู่นะ
‎บ้าเอ๊ย
‎ฉันต้องไปเก็บของที่บ้านอันเดร์
‎แล้วจะดูว่า...
‎อาจต้องทำฮาราคีรีเพราะเกรด
‎มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ถ้าวัดระดับหายนะแล้ว
‎ไฟไหม้น็อทร์-ดามระดับนี้
‎สเปนในยูโรวิชั่น
‎มาดอนน่าในยูโรวิชั่น
‎เกรดฉัน
‎หัวเราะกับมันซะดีกว่า เพราะคิดดูแล้ว
‎ท้ายที่สุดฉันคงจะเรียนไม่จบ
‎ไม่มีอันเดร์
‎แถมไม่มีบ้านอยู่
‎อะไร
‎ทำไมไม่ไปนิวยอร์กกับฉันล่ะ
‎- ทำไม ‎- อย่าพูดไปเรื่อยสิ
‎นายอยากเดินทางมาตลอด
‎และอยู่ในที่ที่ไม่มีใครสนใจ
‎ถ้าทำแบบนั้นในนิวยอร์กไม่ได้ ‎ฉันก็คิดถึงที่อื่นไม่ออก
‎นายก็หางานทำ เรียนภาษาอังกฤษ
‎ฉันจะทำงานอะไรที่นั่นได้
‎จะไปพักที่ไหน
‎มันบ้านะ
‎อะพาร์ตเมนต์ฉัน
‎ใช่ นายเคยเอารูปให้ฉันดู ‎ใหญ่ยังกับสวนสาธารณะ
‎นาเดีย เธอจะขอให้คนที่ไม่รู้จักกันดีให้...
‎หมายความว่าไงที่ว่าฉันไม่รู้จักเขา ‎เราหมั้นกันหนึ่งคืนเลยนะ
‎แล้วนายสองคนก็รู้จักกันไม่ใช่เหรอ
‎ก็แค่กิ๊กกันครั้งเดียว
‎- ฉันหมายถึง... ‎- แค่กิ๊กกันครั้งเดียว
‎จบ
‎แค่ขออยู่กับนายชั่วคราว
‎โอเค งั้นก็คงได้
‎ไม่มีคนรู้หรอกถ้าไม่มีใครปริปาก
‎วาเลริโอกับเรเบก้าขายยาเสพติด
‎และโปโลเป็นคนรายงาน
‎ทำไมทำสิ่งถูกต้องถึงกลายเป็นผิด
‎ซามูเอล กุซมาน
‎ตามฉันมา
‎เราสองคนเหรอ
‎เดี๋ยวนี้
‎คืออย่างนี้อซูซีน่า
‎ไล่เราสองคนออกก็มีเหตุผล ‎แต่สองคนนี้เนี่ยนะ
‎เราไม่ได้ทำผิด
‎เธอถูกเตือนแล้ว ‎บอกไปแล้วว่าครูจะไม่ยอม
‎หลังคริสต์มาสเธอทำให้ชีวิตเขาตกนรก
‎เรื่องทั้งหมดนี้ไร้สาระสิ้นดี ‎แม่ของโปโลอยู่เบื้องหลัง
‎เธอมาที่นี่ก่อนเรา ใช่มั้ย อซูซีน่า
‎ทางเราตัดสินใจแล้ว ‎เธอถูกไล่ออกและไม่จบการศึกษา
‎- อะไรนะ ‎- ซามูเอล
‎คุณขายเกียรติ
‎ไม่ยุติธรรมเลย คุณสนใจแต่เงินและอำนาจ
‎- อย่าพูดกับฉันแบบนั้น ‎- ทำไม จะไล่ผมออกเหรอ
‎ซามู มันไม่คุ้มกันหรอก
‎ซามูเอล นายจะทำอะไรน่ะ
‎เขาจะทำอะไร หยุดนะ
‎- นายจะทำอะไร ‎- ใจเย็น
‎แค่นี้ก็มีความรุนแรงพอแล้ว
‎- นี่ปกป้องเขาเหรอ ‎- ใช่
‎เขาบอกว่าไม่ได้กล่าวหานายสองคน
‎เธอเชื่อมันเหรอ
‎ทำแบบนี้ทำให้การรับทุนจากแม่มัน ‎เจ็บปวดน้อยกว่าสินะ
‎เธอยอมทุกอย่าง แม้กระทั่งเข้าข้างมัน
‎ไอ้เลว
‎ช่างเขาเถอะ ลู
‎อย่าทำเป็นไร้เดียงสาสิ นาเดีย
‎เธอก็อยากเอาขวดฟาดหัวเขาเหมือนกัน
‎ยอมรับเถอะ
‎ถ้าฉันย้ายโรงเรียนซะ ‎เรื่องพวกนี้คงจะไม่เกิดขึ้น
‎ไม่สำคัญแล้วล่ะตอนนี้ ‎เราต้องหาวิธีแก้ไข
‎เราอาจจะ...
‎มันสายไปแล้ว มันจบแล้ว
‎- ไม่ยุติธรรมเลยที่จบแบบนี้ ‎- คาร์ล่าเกือบจมน้ำตายเมื่อคืนนี้
‎เธอเกือบตาย เป็นความผิดของเขา
‎ความผิดฉันเอง
‎ฉันผิดเอง โอเคมั้ย
‎เธอพูดบ้าอะไรน่ะ
‎ฉันขายมอลลี่ให้เธอเอง ‎หลังวาเลริโอไม่ยอมขาย
‎วาเลริโอจะเลิกขายหลังนายเทศนาเขา
‎อะไร ไม่รู้เหรอ ทีนี้ก็รู้แล้วนะ
‎แต่นายต้องรีบวิ่งแจ้นมาทำให้เป็นเรื่อง
‎เดาว่าคงทนไม่ได้สินะ ‎ที่จะได้ทำอะไรดีๆ กับเขาสักครั้ง
‎- กลับบ้านเถอะ เรเบก้า ‎- แหม บาร์บี้นี่ปกป้องกันดีนะ
‎หรือจะตรงเข้าคุกเลยก็ได้นะ
‎จะได้ไปอยู่กับแม่ไง
‎อีกอย่างที่เรามีเหมือนกัน
‎เธอเข้ากับพวกอาชญากรได้ดีใช่มั้ย นังบ้า
‎ตราบใดที่เขาซื้อเสื้อผ้า เลี้ยงข้าว ‎จ่ายค่าเทอมให้
‎แต่ฉันเข้าใจนะ ได้ยินมั้ย
‎เกาะเขาเอาไว้แน่นๆ แล้วกัน
‎ถ้าเขาไปแล้วเธอจะเหลืออะไร
‎ไม่เหลือเลย ไม่มีอะไรเลย ที่รัก
‎ไอ้เบอร์ส่วนตัวบ้านี่!
‎ท่าทางเธอดูไม่แย่นี่ ‎อย่างน้อยก็แว่บแรก
‎- ฉันจำอะไรไม่ได้เลย ‎- ก็ธรรมดา
‎ไม่นะ มันไม่ธรรมดา
‎ฉันคุมตัวเองไม่ได้
‎ฉันมีส่วนทำให้เธอเป็นแบบนั้น
‎- ฉันขอโทษ ‎- ไม่ นายเตือนฉันแล้ว
‎ฉันต้องเป็นคนขอโทษ ‎เพิ่งรู้ว่านายโดนไล่ออก
‎แต่เขาก็สมควรโดนแล้ว
‎เมื่อวานนี้เขาไม่ผิด เขาไม่ได้อยากขาย
‎ใช่สิ
‎ครั้งแรกที่เขามีสามัญสำนึก
‎แต่มันสายเกินไป
‎ลาก่อน
‎ลู ฉันพยายามเปลี่ยนตัวเองมานาน
‎พยายาม
‎แต่ไม่เคยทำได้
‎- นายจะไม่มีวันโต ‎- ฉันไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนะ
‎นายมันเป็นเด็กน้อย
‎ที่เอานิ้วแหย่ปลั้กไฟไม่เลิก
‎ฉันพยายามกันไม่ให้นายโดนไฟดูด ‎มา 17 ปีแล้ว
‎แต่มันไม่เคยพอ
‎ฉันทนไม่ไหวแล้ว
‎ขอให้มีชีวิตที่ดีนะ
‎เขาชนะตลอด ฉันโคตรจะเบื่อเลย
‎เราควรจะจบไปตั้งนานแล้ว
‎- เราโดนไล่ออกแบบไม่มีเหตุผล ‎- ไม่ใช่วันนี้ หรือเมื่อวานนี้
‎แต่ดูสิ่งที่เราทำมาก่อนหน้านี้สิ ‎ทำให้ชีวิตเขาเหมือนตกนรก
‎เราไม่เคยหยุดเกลียดเขาแม้แต่วันเดียว
‎และเราพิสูจน์กับเขาแล้ว
‎เขาไม่ได้ชนะ เราสิที่แพ้เอง
‎กุซมาน
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- ก็สบายดี
‎ฉันรู้จักนาย
‎เขาไม่ควรทำแบบนี้กับนาย
‎เราสมควรโดนแล้ว
‎อะไรนะ นี่ไม่น่าจะเป็นตอนจบ
‎- มันจะไม่ใช่ตอนจบ... ‎- อย่ามายุ่งกับปัญหาที่ไม่เกี่ยวกับเธอ
‎แต่มันเกี่ยวกับฉัน
‎ถ้ามันมีผลกระทบกับคนที่ฉันรัก
‎เธอเสียทุนนี้ไม่ได้ มันคืออนาคตของเธอ
‎แล้วอนาคตนายล่ะ
‎ไม่สำคัญเหรอ
‎ฉันอายุ 17 เท่านั้น
‎อนาคตชะงักไปสักหนึ่งปีไม่น่าเป็นอะไร
‎นี่
‎หลังงานเรียนจบเราจะปาร์ตี้กัน
‎เราจะสนุกกันสุดเหวี่ยง ‎และจะไม่มีอะไรมาทำให้มันพัง
‎ฉันรับรอง
‎ขอไฟแช็กหน่อย ลูก
‎แม่ไม่เคยสูบบุหรี่ระหว่างทำงาน
‎เด็กพวกนั้นจะทำให้แม่ถึงจุดจบ
‎ปีการศึกษานี้กำลังสิ้นสุด ‎แต่ก็จะเป็นจุดจบของแม่ด้วย
‎สิ่งที่แม่ทำไม่ยุติธรรมเลย แม่รู้ใช่มั้ย
‎- ได้โปรด ลูกอย่าคิดแบบนี้อีกคนนะ ‎- แม่อยากให้ผมพูดยังไง
‎นี่ไม่เกี่ยวกับยุติธรรมหรือไม่ อันเดร์
‎เรื่องมันซับซ้อนกว่านั้น
‎ลูกต้องเป็นแม่ถึงจะเข้าใจ
‎แต่กุซมานกับซามูไม่สมควรโดนแบบนั้น
‎มุ่งกับสิ่งที่สำคัญก่อนดีกว่า
‎เช่นเรื่องการสอบของลูก
‎ผมจะไม่สอบใหม่
‎ได้โปรดอย่าพูดว่าไม่อยากได้สิทธิพิเศษ
‎กรณีของลูกการสอบใหม่ไม่ใช่สิทธิพิเศษ
‎ผมจะไม่เสียเวลาช่วงสุดท้ายที่เหลือ ‎มัวแต่นั่งอ่านหนังสือ
‎หมายความว่าไง "ช่วงสุดท้ายที่เหลือ"
‎ไม่มีหวังสำหรับผม ไม่ว่าจะระยะยาว ‎หรือระยะสั้น
‎- และ... ‎- ลูกคิดแบบนี้ได้ยังไง อันเดร์
‎ใครบอกลูก ไม่เห็นมีใครบอกแม่
‎นี่คือทั้งหมดที่ผมเหลือ
‎ปัจจุบัน
‎แต่ลูกรัก...
‎โอเค อาจจะมีพรุ่งนี้ด้วย
‎แต่ผมจะไม่เสียเวลาอ่านแต่หนังสือ ‎จะอ่านไปเพื่ออะไร
‎แม่จะไม่ยอมให้ลูกยอมแพ้แบบนี้
‎แม่ครับ
‎ลูกไม่อยากเรียนเหรอ แล้วอยากทำอะไร
‎ผมไม่รู้
‎ผมอยากใช้เวลาอยู่กับตัวเอง
‎เริ่มเตรียมตัวให้พร้อม
‎แม่ต้องเป็นผมถึงจะเข้าใจ
‎(นี่ เยไร เรามาเจอกันได้เมื่อไหร่)
‎(เยไร ได้โปรดตอบฉันด้วย)
‎(นายโอเคหรือเปล่า ฉันโทรหาได้มั้ย)
‎(จาก: แม่) ‎(หัวข้อ: ข่าวดี!)
‎ทนายความอยากเจอแม่กับพี่ชายฉัน ‎ที่โมรอกโก
‎- เขาบอกว่ามีข่าวดี ‎- เยี่ยมไปเลย
‎ลองคิดภาพฝันร้ายนี่จบลง ‎และพี่ชายนายกลับมาบ้านสิ
‎เรื่องพวกนี้จะไม่จบถ้าโปโลยังมีอิสระ
‎ให้ตายสิ นายนี่หมกมุ่นกับโปโลจัง ‎ลืมเขาไม่ได้เหรอ
‎เขาทำปีการศึกษาของนาย ‎ทำชีวิตของนายพังหมดแล้ว
‎- ฉันจะลืมได้ยังไง ‎- ก็อยู่ให้ห่าง
‎มีสมาธิกับสิ่งที่สำคัญ
‎และสิ่งที่สำคัญตอนนี้คือครอบครัวนาย
‎- ทำแบบกุซมานสิ เดินหน้าต่อไป ‎- ไร้สาระ
‎เอ้านี่
‎- นายจะทำอะไร ‎- หลับตาสิ เร็วเข้า! หลับตา!
‎เรียบร้อย
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- โปโลไม่อยู่แล้ว
‎โปโลไหน ฉันไม่รู้จักโปโล
‎- เฮ้ย ฉันก็ด้วย ‎- เห็นมั้ย
‎มันได้ผลใช่มั้ยล่ะ
‎ขอกระดาษทิชชูหน่อย
‎- นายกล้าโผล่หน้ามาด้วยเหรอ ‎- แค่จะเช็ดปาก
‎ส่วนฉันอยากให้นายกลับไปซะ ‎เพื่อตัวของนายเอง
‎ไปซะ
‎- แต่แม่คะ ‎- ลูกรัก บอกมาว่ามีบุหรี่
‎แม่อยากมากจนแทบจะดูดผักชีแล้ว
‎ว่าไง
‎นี่จะไม่กอดแม่หน่อยเหรอ
‎แบบนี้ค่อยยังชั่ว
‎บอกมานะว่าเก็บไฟแช็กแม่ไว้
‎ทำไมไม่บอกว่าจะออกมาวันนี้คะ
‎แม่โทรหาสองสามครั้งเมื่อเช้านี้ ‎แต่ลูกไม่รับ
‎- บ้าเอ๊ย แม่เองเหรอ ‎- ก็แม่น่ะสิ
‎ตัวแม่หอมจังเลย
‎และลูกก็ดูดีมาก
‎มีอะไร
‎ไม่มีอะไร
‎ไม่เอาน่า ลูก แม่รู้จักสีหน้าแบบนี้
‎หนูถูกไล่ออกจากโรงเรียน
‎พูดเรื่องอะไรเนี่ย
‎- เมื่อไหร่ ‎- ตอนนี้เลย
‎เพิ่งโดนวันนี้เลย
‎เพราะอะไร
‎แม่คิดว่าไงล่ะ
‎บ้าเอ๊ย
‎จะบอกอะไรให้ ช่างโรงเรียนปะไร
‎สาวๆ ที่รู้อะไรดีไม่จำเป็นต้องเรียน
‎และลูกก็บริหารธุรกิจครอบครัวได้โคตรดี
‎ระดับลูก ในวงเล็กๆ แบบนี้ ‎แต่มันก็โคตรยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน
‎ตั้งแต่นี้ไป แม่กับลูกสาวจะจับมือกัน
‎สวัสดีครับ
‎ให้ตายสิ แม่
‎นายโกรธแม่นายทีหลังเถอะ ‎ไปคุยกันข้างนอกมั้ย
‎ขอโทษ อันเดร์ แม่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
‎- ทำไมทุกคนไม่พยายามเข้าใจ ‎- เราทำได้
‎นายถูกไล่ออก แล้วจะยังไงต่อ
‎ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎ปีหน้านายก็จะเรียนจบ ‎ส่วนฉันไม่มีปีหน้าด้วยซ้ำ
‎- ทำไมถึงเข้าใจยากนัก ‎- นายไม่มีปีหน้า
‎แล้วนายอยากจะทำอะไร
‎แม่นายบอกว่านายอยากอยู่คนเดียว ‎แผนนี่ห่วยแตกว่ะ
‎กุซมาน พวกนายไม่มีวันเข้าใจฉัน
‎ฉันโอเคนะกับสิ่งที่นายอยากทำ
‎ถ้านายไม่อยากเรียนก็ไม่ต้องเรียน ‎อยากกระโดดเครื่องบินก็ไปสิ
‎แต่อย่าแยกตัวเองออกไป
‎ถ้านายกำลังจะตายจริงๆ
‎นายจะใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายลำพังไม่ได้
‎ไม่มีครอบครัว ไม่มีเพื่อน ไม่มีโอมาร์
‎อันเดร์
‎- ให้ตายสิ อันเดร์ ‎- อย่ามายุ่งกับฉัน ขอร้อง
‎ฉันรับไม่ไหวแล้ว
‎สวัสดี โปโล ฉันรู้ว่านายไม่อยากคุย
‎ไม่เป็นไร แต่ฉันขอร้องละ
‎ได้โปรดคุยกับแม่นาย
‎เขาทำให้โรงเรียนรับวาเลริโอได้
‎และยกโทษให้เขาเพราะ
‎ทำโทษเขาแบบนี้ไม่มีเหตุผลเลย ‎ในเมื่อเขาได้บทเรียนแล้ว
‎ได้โปรดโทรกลับหาฉันถ้าทำได้
‎ได้โปรดเถอะนะ
‎พรุ่งนี้ลูกจะใส่ชุดอะไร
‎ผมไม่ไป
‎คนที่พลาดงานจบการศึกษา
‎คือคนที่ไม่ควรจบการศึกษา
‎กุซมานกับซามูเอลน่ะเหรอ
‎พวกเขาแค่อยากจะแยกเรา
‎คนเกเรนั่นข่มเหงให้ลูกใช้ชีวิตลำบากตลอดปี
‎ถ้าลูกไม่กล้าพอที่จะเผชิญหน้าพวกเขา
‎ลูกก็จะให้แม่ยืนอยู่เฉยๆ
‎มองพวกเขาทำลายลูกชายแม่ไม่ได้
‎เสื้อลายทางตัวนี้ดีมั้ย
‎ใส่กับกางเกงสีน้ำเงิน
‎ลูกจะดูหล่อมาก
‎เธอมาทำอะไรที่นี่
‎ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
‎เข้ามาได้ยังไง
‎ไม่มีคนคุมประตูให้เธอปั่นหัวได้นี่
‎จากตอนที่นายขอให้ฉันตกแต่งที่นี่ ‎แล้วทำให้เหมือนบ้านตัวเอง
‎เข้าใจละ
‎นั่นเป็นช่วงเวลาที่ดี
‎เชิญนั่ง ทำตัวตามสบาย
‎เธอมาที่นี่ทำไม คาร์ล่า
‎ฉันมาขอโทษ
‎อย่างจริงใจ
‎นายเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยม
‎"เยไร นายเป็นผู้ชายที่โคตรดี คุ้มค่า
‎ผู้หญิงที่ไหนก็อยากอยู่กับนาย..."
‎ยกเว้นคนที่พูด เคยเจอมาแล้ว
‎ฉันคิดอย่างนั้นจริง
‎คาร์ล่า ตอนนี้ฉันไม่อยากให้เธอมาสงสาร
‎- กลับไปเถอะ ขอร้อง ‎- โอเคๆ
‎เลิกทำเหมือนตัวเองเป็นเหยื่อเสียที
‎เพราะนายก็ไม่ได้ชอบฉัน
‎- ว่ายังไงนะ ‎- นายได้ยินแล้วนี่
‎ฉันไม่ชอบนาย นายก็ไม่ชอบฉันเหมือนกัน
‎แล้วหลายเดือนที่ผ่านมานี่ล่ะ
‎- เธอเรียกมันว่าอะไร ‎- นายชอบภาพที่ฉันนำเสนอ
‎ฉันเหมาะกับภาพที่นายสร้างขึ้น
‎เพื่อให้ได้ไลก์จากคนที่ทำร้ายนาย
‎ตอนที่นายเคยเป็นเยไรในอดีต
‎รูปร่าง เสื้อผ้า ทัศนคติของนาย
‎นายสร้างเครือข่ายโซเชียลของนาย ‎เพื่อให้พวกเขายกย่อง
‎ฉันเป็นแค่เครื่องประดับสำหรับนาย
‎ส่วนฉันก็เป็นตู้เงินเคลื่อนที่ ‎ที่กอบกู้โรงบ่มไวน์ของเธอได้
‎อย่างที่บอก
‎เราไม่ได้ชอบกันแบบที่เราแสร้งทำ
‎แต่ยังไงฉันก็โชคดีพอที่มีโอกาส ‎ได้รู้จักเยไรตัวจริง
‎คนที่อยู่ข้างหลังรูปเซลฟี่ทั้งหลาย
‎และจะบอกให้ว่าเขาเป็นคนที่โคตรดี
‎ดีกว่าตัวตนที่นายสร้างขึ้นมาเยอะเลย
‎ผู้หญิงคนไหนก็คงอยากอยู่กับเขา
‎ผู้หญิงทุกคนยกเว้นฉัน
‎ดังนั้น...
‎ช่างยอดไลก์ปะไร
‎ช่างโรงบ่มไวน์ด้วย
‎เราทนไม่ไหวแล้ว
‎กับการมัวเสียเวลาทำสิ่งที่คนอื่นอยากให้เราทำ
‎นายไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองกับใคร
‎ทีนี้ฉันขอกอดนายได้มั้ย
‎ในฐานะเพื่อน ไม่มีการปั่นหัวอะไรทั้งนั้น
‎- กังวลมั้ย ลูกพ่อ ‎- นิดหน่อยค่ะ
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- นั่นโอมาร์
‎- เป็นยังไงบ้างครับ แม่ ‎- แม่สบายดี
‎นายดูดีนะ
‎เธอก็เหมือนกัน
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- กังวลนิดหน่อย
‎- กังวลเรื่องอะไรของเธอ ‎- สวัสดี
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดี ลู
‎นายหล่อจังเลย
‎ฉันชอบนะ
‎นี่ ลู มานี่สิ
‎พ่อแม่เธอไม่มาเหรอ
‎เหมือนครอบครัวของเธอ
‎จะลืมปัญหาไปก่อนตอนนี้
‎แล้วมาสนใจกับสิ่งที่สำคัญจริงๆ
‎ฉันอิจฉาเธอนะ
‎ในทางที่ดี
‎แล้วก็ในทางที่ไม่ดีด้วย
‎เธอเหมือนถั่วพิสตาชิโอเลย
‎นี่มันเลือกปฏิบัติชัดๆ
‎หลังจากที่ผมทำทุกอย่างเพื่อโรงเรียนนี้
‎ผมจะฟ้องคุณ
‎เชิญเข้ามาก่อน
‎เวนทูร่า คิดว่าอะไรดีก็ทำไปเถอะ ‎แต่การไล่ออกมันมากเกินยุติธรรม
‎ยุติธรรมเหรอ
‎วันสุดท้ายของปีเนี่ยนะ ขอทีเถอะ
‎เวลาทั้งปีของลูกชายฉัน ‎ต้องถูกทิ้งไปในวันสุดท้ายเหรอ
‎- ลอร่า เวนทูร่า ฉันคิดว่า... ‎- ลูเครเซีย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ
‎นึกว่าเธอจะทำบางอย่างเพื่อกุซมาน
‎- ฉันเหรอ ‎- ใช่
‎พ่อเธอมีอิทธิพลมาก
‎- ถ้าทุกคนพยายามหน่อยล่ะก็... ‎- พอได้แล้ว
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎โปโล สวัสดี เป็นยังไงบ้าง
‎ทำไมถึงไม่สนใจฉันเลย
‎พวกเขายังไม่ได้เซ็นเอกสาร
‎- เราจะคุยกับ... ‎- คาเยตาน่า
‎ทำไมถึงสนใจนักว่าวาเลริโอจะเรียนจบมั้ย
‎- เขาจะได้ไปกับเราและก็... ‎- รักษาความสัมพันธ์ของเราไว้
‎เพราะถ้าไม่มีเขา เรา...
‎ไปกันไม่รอดแน่
‎โปโล อย่ามาเริ่มหาเรื่องตอนนี้
‎อย่าหาเรื่องตอนนี้
‎ฉันเข้าใจ นายมีเรื่องกดดันเยอะ
‎- นายไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไร ‎- เปล่า
‎เป็นครั้งแรกในเวลานานที่ฉันรู้ตัว
‎ฉันขอโทษ
‎แล้วลอนดอนล่ะ แผนของเราล่ะ
‎เห็นมั้ยล่ะ เธอก็ห่วงอยู่เรื่องเดียว
‎ลอนดอน แผนของเรา...
‎เธอไม่ได้รักฉัน
‎แต่รักชีวิตที่ฉันเคยจะมอบให้เธอ
‎ทำไมนายถึงใช้คำว่า "เคย"
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันต้องไปแล้ว โอเคมั้ย
‎ไง เกิดอะไรขึ้น
‎ไม่มีอะไร
‎เดี๋ยวนะ
‎ไม่นานหรอก
‎เตโอโดโร
‎เดี๋ยวเราไปคุยกันที่บ้านคุณได้มั้ย ‎จะได้เซ็นสัญญากัน
‎ได้สิ ดีใจที่เธอเอาไปคิดทบทวน
‎พิธีจะเริ่มต้นขึ้นในอีกห้านาที
‎เขาอยู่นั่นไง
‎ขอบคุณค่ะ เรามาทำพิธีกันต่อ
‎บ้าเอ๊ย
‎ฉันช่วย
‎นักเรียนที่ฉันกำลังจะ...
‎เราควรจะทำยังไงกันดี
‎ฉันไม่รู้จริงๆ
‎ฉันรู้แต่ว่าอยากได้ทุนนั่น
‎ฉันก็เหมือนกัน แต่เรากำลังขายเกียรตินะ ลู
‎เธอไม่อยากได้สินะ
‎ต้องแลกด้วยอะไร
‎ผู้ชนะคว้าทุนการศึกษาครั้งแรก ‎กรุณาขึ้นมาบนเวทีด้วย
‎กรุณาปรบมือให้กับ
‎นาเดีย ชานาและ ‎ลูเครเซีย มอนเตสซิโนส เฮนดริก
‎บิล แม็กคินลีย์จะมอบรางวัล
‎ในฐานะผู้แทนมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
‎สวัสดีทุกคน ขอบคุณที่ต้อนรับผม ‎ตื่นเต้นมากที่ได้มาที่นี่
‎ยินดีด้วย เราตื่นเต้น ‎ที่คุณจะไปเรียนกับเราที่โคลัมเบีย
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ขอบคุณ
‎สวัสดีค่ะ
‎ฉันอยากขอบคุณพ่อแม่ของเรา ‎และเพื่อนๆ ที่มาร่วม
‎ในช่วงเวลาที่พิเศษนี้
‎สำหรับเราและ
‎เพื่อนนักเรียนของเรา
‎ฉัน...
‎ฉันทำไม่ได้
‎- เธอพูดแทนที นาเดีย ‎- เริ่มแล้วก็พูดต่อให้จบสิ
‎คือว่า...
‎- ฉันจะบอกว่า... ‎- อย่า เดี๋ยวก่อน
‎ฉันอยากจะบอกว่า...
‎คือว่าฉัน... เราอยากจะ
‎อุทิศรางวัลนี้
‎ให้กับเพื่อนนักเรียนทุกคน
‎โดยเฉพาะคนที่อยู่ข้างหลังนั่น
‎คนที่ขึ้นมาอยู่กับเราบนนี้ไม่ได้ ‎ด้วยเหตุผลต่างๆ กัน
‎ในพิธีจบการศึกษาปีนี้
‎เมื่อพวกเขามาอยู่กับเราตรงนี้ไม่ได้
‎ทำให้ช่วงเวลาแบบนี้
‎ไม่น่าดีใจเท่ากับที่เราอยากให้เป็น
‎จริงค่ะ เพราะเราควรกระโดดโลดเต้นดีใจ
‎แต่เราไม่ดีใจ
‎เราสมควร
‎ได้รับรางวัลนี้
‎เราสมควรมีช่วงเวลาแบบนี้ นาเดีย
‎เพื่อนของฉันอยู่ตรงนั้น
‎เพราะความอยุติธรรมทั้งหลาย
‎ที่ร้ายแรงที่สุดคือเรื่องที่
‎เป็นเหตุที่ทำให้พวกเราไม่มี
‎มาริน่าอยู่ด้วย
‎ความอยุติธรรม...
‎ที่เราทั้งคู่ต่างถูกตราหน้า
‎ใช่แล้ว
‎และหนึ่งคนที่ต้องรับผิดชอบ ‎ต่อความอยุติธรรมทั้งหลายนั้น
‎โปโล
‎เป็นไงบ้าง มีความสุขมั้ย
‎ฉันไม่อยากจะเชื่อ
‎รางวัลที่เรากำลังได้รับ
‎ถูกจัดฉากโดยแม่ของนาย ‎เพื่อล้างภาพพจน์ใหม่ให้กับนาย
‎และเรายอมรับรางวัลนี้เพราะ ‎เราสมควรได้รับ
‎เราควรทำยังไง เพราะนี่กลายเป็น...
‎ถ้ารางวัลนี้สร้างความขัดแย้งก็ไม่ต้องห่วง
‎ฉันขอยกเลิกโดยมีผลนับตั้งแต่นี้
‎- เบกอนย่า ‎- อย่า
‎เราต้องกาสนับสนุนลาส เอ็นซินาส ‎และนักเรียนทุกคนมาโดยตลอด
‎ใครเข้าไปในห้องน้ำ
‎โอมาร์ ฉันไม่มีเวลาทั้งวันนะ
‎ถึงมีเวลา ฉันก็ไม่มีความอดทนพอ ‎บอกชื่อฉันมา
‎นาเดีย
‎นี่เธอจะกล่าวหาน้องสาวตัวเองเหรอ
‎รู้มั้ย ฉันสัญญาคนที่ฉันห่วงใยมากไว้
‎ว่าเราจะฉลองวันนี้ด้วยกัน
‎เราจะสนุกกันสุดเหวี่ยง ‎และจะไม่มีอะไรมาทำให้มันพัง
‎เราไปฉลองกันที่เตโตร บาร์เซโลกัน!
‎- ฮัลโหล ‎- ซามูเอล
‎คุณต้องมาสถานีตำรวจ เรื่องด่วนมาก
‎พ่อครับ ผมจะไปเข้าห้องน้ำ
‎- รอข้างนอกนะ ‎- โอเค
‎- เราไม่มีเงินเลยนะ ‎- ไปกู้เงินเอาก็ได้
‎ว่ายังไง
‎นายไม่ต้องการนาเดียที่นิวยอร์ก
‎หมายความว่ายังไง
‎- ฉันไม่กล้าไปอยู่คนเดียวหรอก ‎- นายมีฉันไง
‎โอ้โฮ นึกว่าเรากิ๊กกันแค่ครั้งเดียว
‎บ้าเอ๊ย
‎- อะไร ‎- ฉันขอโทษ
‎ขอโทษถ้าฉันไม่ได้มีปฏิกิริยา ‎แบบที่นายอยากเห็น
‎และใช่ มันก็แค่กิ๊กกันครั้งเดียว
‎และมันมีความหมายกับฉันมาก
‎ตอนที่น้องนายถามว่า ‎ให้นายไปกับฉันได้หรือเปล่า
‎มันแทบทำให้ฉันลืมหายใจ
‎ฉันคิดว่าความคิดของนาเดียมันบ้ามาก
‎- มันก็ไม่ใช่แค่การกิ๊กกันครั้งเดียวสำหรับฉัน ‎- เพราะงั้นเราเลยควรทำ
‎ถ้าคำแนะนำนี้ทำให้นายลืมหายใจ ‎ก็ขอให้ทำมัน
‎ทั้งหมดเป็นกับดัก
‎เพื่อหาตำแหน่งครอบครัวของเธอ ‎และจับพี่ชายเธอ
‎ฉันขอโทษ
‎สาบานได้ว่าฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย ‎ฉันก็ถูกหลอกเหมือนกัน
‎แล้วพวกนั้นเจอเขามั้ย
‎พี่ชายคุณกำลังรอถูกส่งกลับประเทศ
‎ซามูเอล...
‎ระหว่างนี้ฆาตกรก็แต่งตัวใส่สูทผูกเนกไท ‎กำลังจะหนีไปได้
‎- ฉันขอโทษ ‎- ควรขอโทษหรอก คุณก็ผิด
‎- ฉันบอกแล้วไงว่าพวกนั้นหลอกฉัน ‎- ใครหลอกคุณ
‎ผมจะบอกให้ เจ้านายคุณ เพื่อนร่วมงานคุณ
‎ทั้งระบบห่วยๆ ที่คุณทำงานให้
‎และคุณก็ไม่ยอมต่อต้านมัน
‎เพราะแบบนี้ไงคุณถึงผิด
‎บ้าเอ๊ย
‎ผมพิมพ์เอกสารที่คุณส่งมาแล้ว
‎ถ้าอยากตรวจสอบครั้งสุดท้าย
‎ไม่ละ
‎ผมคิดว่าคุณควรอ่านทบทวนดู
‎ครับ
‎มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยที่ข้อสามวรรคสี่
‎เรื่องการจัดการโรงบ่มไวน์
‎เราใช้ชื่อคาร์ล่าแทนชื่อคุณ
‎เธอจะเป็นผู้จัดการเพียงผู้เดียว ‎ของโรงบ่มไวน์และทรัพย์สินที่เกี่ยวข้อง
‎ทันทีที่เธออายุครบ 18 ปี ‎ซึ่งก็อีกไม่นาน
‎คือ...
‎คุณจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลย ‎ผมก็ไม่มี
‎ผมจะคอยดูอยู่ข้างๆ
‎คาร์ล่าจะเป็นเจ้าของ
‎เยไร เราไม่เคยพูดถึงข้อตกลงแบบนี้
‎ตอนนี้ก็พูดแล้วไง
‎คุณเลือกเอา
‎ปล่อยให้ลูกสาวสนับสนุนคุณ ‎ตามที่เธอเห็นสมควร
‎หรือปล่อยให้ธุรกิจของคุณขาดทุน
‎จนไม่มีทางช่วยเหลือตัวคุณเองได้
‎เธอยังเด็กและไม่รู้เรื่องธุรกิจพวกนี้เลย
‎พูดอะไรหน่อยสิ ลูก
‎หนูจะบอกให้นะคะ ‎พ่อไม่มีสิทธิมาสั่งหนูอีกต่อไป
‎ว่ายังไงนะ
‎หนูจะบอกว่าพ่อไม่มีสิทธิ ‎ตัดสินใจแทนหนูให้ทำหรือไม่ทำอะไร
‎มันจบแล้ว
‎หนูจะทำตามที่หนูต้องการ
‎เป็นสิ่งที่หนูอยากเป็น ‎และอยู่กับคนที่หนูอยากอยู่ด้วย
‎พ่อไม่มีอำนาจเหนือหนูแล้ว
‎ว่ายังไง
‎เซ็นสัญญากันมั้ยครับ
‎รู้มั้ยว่าเรื่องนี้ใครผิด อซูซีน่า
‎นักเรียนไม่เคารพเธอ
‎- เธอกลัวนักเรียนและเอาใจจนเหลิง ‎- แกล้งกันแบบเด็กๆ
‎ยกเลิกทุนมันเกินไปนะ
‎อย่างน้อยฉันก็ทำบางอย่าง
‎ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน
‎เด็กเกเรสองคนที่ทำให้ชีวิตลูกชายเธอ ‎เหมือนตกนรก ก็ยังอยู่ที่นั่น
‎- บางทีผมควรโดนแบบนี้ ‎- พูดอะไรอย่างนั้น โปโล
‎อย่าพูดไร้สาระน่า โปโล ‎กับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‎เรื่องข่มขู่ ทวีต
‎ทุกอย่างที่พวกนั้นเขียน มันเจ็บปวด
‎และยิ่งไปกว่านั้น คนที่ควร...
‎ผมฆ่ามาริน่าครับ แม่
‎- มันเป็นอุบัติเหตุ แต่ผมทำให้เธอตาย ‎- พูดไร้สาระมาพอแล้ว
‎- เบกอนย่า ‎- ฉันไม่อยากได้ยิน
‎มาริน่ามีบางอย่างที่เป็นของคาร์ล่า
‎และผมอยากได้คาร์ล่ากลับคืนมา
‎- เงียบเดี๋ยวนี้ ‎- ไม่!
‎แม่ไม่ได้บอกผมเสมอเหรอว่า ‎ให้เป็นลูกผู้ชาย
‎ให้เผชิญหน้าความจริง ให้กล้าหาญ
‎ผมกำลังทำอย่างนั้น
‎ผมฆ่ามาริน่า
‎และผมทำให้เธอฟื้นกลับมาไม่ได้
‎ผมช่วยให้ซามูเอลกับกุซมานเรียนจบไม่ได้
‎แต่อย่ายกเลิกทุนการศึกษาเลย
‎ขอให้ใครสักคนมีตอนจบที่มีความสุข ‎ในเรื่องที่ห่วยแตกนี่เถอะ
‎ได้โปรดโทรไปตอนนี้
‎ผมขอร้อง
‎อซูซีน่า สวัสดี ใช่ นี่เบกอนย่านะ
‎ขอโทษที่โทรมาดึกขนาดนี้
‎ฉันอยากคุยเรื่องทุน
‎สวัสดี
‎- เห็นซามูเอลมั้ย ‎- ไม่เห็น
‎เราไปยึดบูธดีเจดีมั้ย ‎จะได้ทำให้งานมีชีวิตชีวาขึ้น
‎ดนตรีแบบไหนก็สลัดเรื่องบ้าๆ ‎ที่เกิดขึ้นที่นี่ไม่ได้
‎ตกลงฉันอดได้ทุน
‎ใครบอกให้เธอทำตัวเป็นวีรสตรีล่ะ
‎- แล้วยังไงต่อ ‎- ฉันขอใช้คำถามนายแล้วกัน
‎เป็นแบบนี้แล้วเราจะยังไงต่อ
‎ "แบบนี้" คือแบบไหน
‎ถ้าฉันไม่ได้ไปไหน
‎ถ้าฉันอยู่ที่นี่
‎ถ้าใช้คำตอบเธอเป็นแรงบันดาลใจ
‎ฉันจะบอกว่ามันก็ทำให้เราอยู่ที่เดิม
‎เธอกับฉันอยู่ที่นี่ด้วยกัน
‎มันเป็นเรื่องดีใช่มั้ยล่ะ
‎กับเรื่องร้ายๆ ทั้งหลายที่เกิดขึ้น ‎นี่คือเรื่องดี
‎ก็ว่างั้น
‎ขอโทษที เห็นอันเดร์หรือเปล่า
‎ไม่เห็น แต่หาเขาให้เจอนะ อย่าหยุดหา
‎คืนนี้ทุกคนตามหาใครสักคน
‎โชคดีที่บางคนเจอสิ่งที่ตามหาแล้ว
‎ไง ที่รัก
‎ไง
‎ฉันเรียนไม่จบ
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎มีเพื่อนเศร้าก็ดีเหมือนกัน
‎นายจะทำอะไรต่อ
‎- เรียนซ้ำอีกปีหรือเริ่มทำงาน ‎- ไม่
‎ฉันมีโอกาสได้ไปนิวยอร์ก
‎จริงเหรอ
‎จริง
‎ไม่ได้ไปกับน้องสาวใช่มั้ย
‎ไม่ ฉันหมายถึง ใช่
‎ตอนเริ่มแรกฉันจะไปกับน้อง ‎แต่หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้น
‎คือว่า...
‎ฉันจะไปกับมาลิค
‎เขาจะช่วยให้นายตั้งหลักที่นั่นเหรอ
‎ฟังดูอาจแปลกเกินไป
‎หรือสมบูรณ์แบบเกินไป
‎ใช่ ตรงนั้นก็ด้วย
‎นายคิดว่ายังไง
‎ฉันเหรอ
‎สำคัญแค่ว่านายคิดยังไง
‎ฉันต้องฟังความเห็นของนาย
‎มีแต่คนปัญญาอ่อนเท่านั้น ‎ที่ปล่อยให้สิ่งสมบูรณ์แบบหลุดมือไป
‎จริง
‎โอเค
‎- โอมาร์ ‎- อะไร
‎ลาก่อน
‎ไง พ่อรูปหล่อ
‎- อย่าเพิ่งพูดตอนนี้ ‎- ทำไมพูดตอนนี้ไม่ได้
‎นายยังไม่รู้เลยว่าฉันอยากพูดอะไร
‎โอเค นายอาจแปลกใจ แต่ฉันมาคิดดู...
‎เขามาทำบ้าอะไรที่นี่
‎คำบรรยายโดย อริยาพร ซัลลิแวน